Τόμος δεύτερος: Έπιπλα Samuel Otis
Στο δεύτερο μέρος της σειράς άρθρων μας, αφιερωμένης σε δημιουργούς που θέτουν τον διαχρονικό σχεδιασμό και την άρτια τεχνική κατασκευή στο επίκεντρο της δουλειάς τους, επισκεφθήκαμε τον ξυλουργό Samuel Otis, του Samuel Otis Furniture.
Δείτε την ιστορία του παραπάνω ή διαβάστε την παρακάτω.
Τα χρόνια της διαμόρφωσης
Ο Samuel ανακάλυψε την αγάπη του για το ξύλο στο σχολείο, στα μαθήματα σχεδιασμού και τεχνολογίας. Στη συνέχεια, σπούδασε κατασκευή επίπλων σε επαγγελματική σχολή, αποκτώντας δίπλωμα City & Guilds, και έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, αποκτώντας εμπειρία δίπλα σε πιο έμπειρους τεχνίτες.
«Έχω δουλέψει σε ξυλουργεία, σε ναυπηγεία και σε εργοστάσια», λέει. «Μέσα από την εμπειρία μου σε αυτούς τους χώρους, έχω αποκτήσει ουσιαστική κατανόηση των διαδικασιών παραγωγής».
Ωστόσο, μόνο όταν ίδρυσε ένα μικρό εργαστήριο στο Φάλμουθ της Κορνουάλης και άρχισε να συνεργάζεται με ομοϊδεάτες δημιουργούς και μέντορες, ο Samuel άρχισε πραγματικά να σκέφτεται τόσο τη μορφή όσο και τη λειτουργία.
«Είμαι αιώνια ευγνώμων στους ανθρώπους που είχαν την καλοσύνη να μου αφιερώσουν το χρόνο και τους πόρους τους για να με ενθαρρύνουν και να με βοηθήσουν να μάθω την τέχνη», λέει.
«Θα μου έλεγαν αν μια καμπύλη ήταν υπερβολικά έντονη ή πολύ διακριτική. Θα μου μιλούσαν για κινήματα του design που δεν γνώριζα και θα με καθοδηγούσαν προς τη σωστή κατεύθυνση».
«Έχω ένα ιδιαίτερα λιτό στυλ, με καθαρές γραμμές και ανάλαφρες, ρέουσες καμπύλες».
Προέλευση και έμπνευση
Σήμερα, το εργαστήριο του Samuel βρίσκεται στην ύπαιθρο της Κορνουάλης, και ο ίδιος προμηθεύεται όλη την ξυλεία για τα είδη σπιτιού και τις ειδικές παραγγελίες του αποκλειστικά από την κομητεία.
«Είναι πραγματικά πολύ ξεχωριστό για μένα να γνωρίζω ότι οι σανίδες προέρχονται από συγκεκριμένα κτήματα της Κορνουάλης», εξηγεί.
Τα νερά του ξύλου έχουν εξίσου μεγάλη σημασία με την προέλευσή του, και καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί το κάθε κομμάτι.
«Αν κοιτάξετε οποιοδήποτε έργο μου, το ξύλο ξεχωρίζει. Αποτελεί το βασικό σημείο αναφοράς», λέει ο Samuel. «Πολλά από τα έργα που έχω στο αρχείο μου δεν θα είχαν την ίδια μορφή αν δεν υπήρχαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νερών του ξύλου».
Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιεί συχνά ο Samuel για να αναδείξει αυτά τα χαρακτηριστικά του ξύλου είναι η συμμετρική διάταξη των νερών του.
«Μπορώ να πριονίσω ένα κομμάτι [ξυλείας] ακριβώς στη μέση και να το ανοίξω, και τότε εμφανίζεται αυτό το εκπληκτικό μοτίβο».
«Με τη συμμετρική διάταξη των νερών, κάθε φυσικό σχέδιο του ξύλου αναδεικνύεται περισσότερο. Γι’ αυτό και η τεχνική αυτή αποτελεί σημαντικό μέρος της δουλειάς μου, είτε πρόκειται για πόρτες ντουλαπιών είτε για τους δίσκους που κατασκευάζω».
Τα σχέδια που δημιουργούν τα νερά του ξύλου είναι πολλά και ποικίλα, και ο Samuel τα γνωρίζει καλά.
«Το spalting είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται από μύκητες οι οποίοι αναπτύσσονται μέσα στο ξύλο», εξηγεί. «Μπορείς να το εντοπίσεις σε ένα στάδιο όπου ο μύκητας έχει μόλις αρχίσει να επηρεάζει τις χρωστικές του ξύλου, δημιουργώντας μια αντίθεση ανάμεσα σε ανοιχτούς και σκούρους τόνους».
Ο φράξος είναι ένα από τα αγαπημένα ξύλα του Samuel, χάρη στη λεπτή υφή του και στα χαρακτηριστικά «καθεδρικά» σχέδια που σχηματίζουν τα νερά του, θυμίζοντας τα τοξωτά παράθυρα των γοτθικών ναών.
«Χρησιμοποιώ πολύ φράξο στη δουλειά μου, λόγω της πορώδους υφής του και της δυνατότητας να κοπεί με μεγάλη ακρίβεια. Μου αρέσουν επίσης τα χαρακτηριστικά “καθεδρικά” σχέδια που σχηματίζουν τα νερά του, καθώς και τα μοτίβα που εμφανίζονται στην άκρη της σανίδας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ξύλο φράξου με ρόζους».
«Το ρόζωμα είναι ένα σύμπλεγμα ρόζων που σχηματίζεται στον κορμό ενός δέντρου. Οι ρόζοι μπλέκονται μεταξύ τους, προεξέχουν από την επιφάνειά του και στη συνέχεια εισχωρούν ξανά στο εσωτερικό του. Αυτό δημιουργεί έναν εντυπωσιακό στροβιλισμό στα νερά του ξύλου, ιδανικό για τη δημιουργία μιας ξεχωριστής επιφάνειας σε μια κοσμηματοθήκη».
«Τα καλά πράγματα διαρκούν»
Ο Samuel ανατρέχει τακτικά σε έργα του παρελθόντος για να τελειοποιήσει την τέχνη του.
«Καθημερινά έρχομαι σε επαφή με διάφορα έπιπλα που κατασκευάστηκαν τον 19ο αιώνα», λέει. «Η μελέτη του τρόπου κατασκευής τους είναι πραγματικά διδακτική, καθώς πρόκειται για δοκιμασμένες και αξιόπιστες τεχνικές.
«Δεν υπάρχουν πια πολλοί που κατασκευάζουν έπιπλα, κάτι που θεωρώ πραγματικά κρίμα. Και πιστεύω ότι η αναβίωση αυτής της τέχνης είναι απαραίτητη, επειδή οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν πώς να φτιάχνουν πράγματα».
«Πολλά όμορφα πράγματα δημιουργούνται από χειροτέχνες – αγγειοπλάστες, ξυλουργούς, μεταλλουργούς».
«Τα καλά πράγματα έχουν αξία. Τα καλά πράγματα διαρκούν. Τα καλά πράγματα προστατεύουν το περιβάλλον».
Προτεινόμενα προϊόντα
